English ไทย

ภขวัท-คีตา ฉบับเดิม - 16.7

พวกมารไม่รู้ว่าอะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ ทั้งความสะอาด ความประพฤติที่ถูกต้อง หรือสัจจะจะไม่มีในหมู่มาร

คำอธิบาย

ในทุกสังคมมนุษย์ที่ศิวิไลจะมีกฎเกณฑ์จากพระคัมภีร์เป็นชุดที่ปฏิบัติตามตั้งแต่ต้น โดยเฉพาะในหมู่ชาว อารฺยนฺ หรือพวกที่รับเอาวัฒนธรรมพระเวทมาปฏิบัติ ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าเป็นพวกที่มีวัฒนธรรมเจริญสูงสุด พวกที่ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระคัมภีร์ถือว่าเป็นมาร ดังนั้น ได้กล่าวไว้ ณ ที่นี้ว่าพวกมารไม่รู้กฎของพระคัมภีร์ และไม่มีใจจะปฏิบัติตามนั้นส่วนใหญ่จะไม่รู้ แต่ถึงแม้บางคนรู้ก็ไม่มีแนวโน้มจะปฏิบัติตาม พวกมารไม่มีศรัทธา และไม่ยินดีปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระเวท เหล่ามารไม่มีความสะอาดทั้งภายนอกหรือภายใน เราควรรักษาร่างกายให้สะอาดด้วยการอาบน้ำ แปรงฟัน โกนหนวด เปลี่ยนเสื้อผ้า ฯลฯ อยู่เสมอ สำหรับความสะอาดภายในนั้น เราควรระลึกถึงพระนามอันศักดิ์สิทธิ์ขององค์ภควานฺเสมอ และสวดภาวนา หเร กฺฤษฺณ หเร กฺฤษฺณ กฺฤษฺณ กฺฤษฺณ หเร หเร / หเร ราม หเร ราม ราม ราม หเร หเร พวกมารไม่ชอบ และไม่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ เพื่อความสะอาดทั้งภายนอกและภายในเหล่านี้

สำหรับความประพฤตินั้น มีกฎเกณฑ์มากมายที่ชี้นำพฤติกรรมมนุษย์ เช่น มนุ-สํหิตา ซึ่งเป็นกฎหมายของเผ่าพันธุ์มนุษย์ แม้จนกระทั่งปัจจุบันชาวฮินดูยังปฏิบัติตาม มนุ-สํหิตา กฎหมายมรดกและกฎหมายอื่นๆ ก็มาจากหนังสือเล่มนี้ ในมนุ-สํหิตา ได้กล่าวไว้อย่างชัดเจนว่า สตรีไม่ควรได้รับเสรีภาพ เช่นนี้ไม่ได้หมายความว่าสตรีควรถูกเก็บไว้เป็นทาส แต่พวกเธอเหมือนเด็กๆ พวกเด็กๆ ไม่ควรปล่อยเป็นอิสระ แต่ไม่ได้หมายความว่าเก็บพวกเด็กไว้เป็นทาส ปัจจุบันพวกมารละเลยคำสั่งสอนเหล่านี้ และคิดว่าสตรีควรได้รับเสรีภาพเท่าเทียมกับบุรุษ อย่างไรก็ดี การกระทำเช่นนี้ไม่ได้ทำให้สภาวะสังคมโลกดีขึ้น อันที่จริงสตรีควรได้รับการปกป้องคุ้มครองในทุกระดับของชีวิต เช่น ได้รับความคุ้มครองจากบิดาในเยาว์วัย จากสามีตอนเป็นสาว และจากบุตรที่โตแล้วเมื่อยามชรา พฤติกรรมเช่นนี้เป็นพฤติกรรมที่เหมาะสมทางสังคมตาม มนุ-สํหิตา แต่การศึกษาปัจจุบันได้ออกอุบายแนวคิด ทำให้ชีวิตสตรีผยองแบบผิดธรรมชาติ ดังนั้น การแต่งงานในปัจจุบันเป็นเพียงจินตนาการในสังคมมนุษย์ และสภาวะศีลธรรมของผู้หญิงปัจจุบันจึงไม่ค่อยดี ดังนั้น เหล่ามารไม่ยอมรับคำสั่งสอนที่เป็นสิ่งดีสำหรับสังคม และเนื่องจากไม่ปฏิบัติตามประสบการณ์ของนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ และกฎเกณฑ์ที่เหล่านักปราชญ์ได้วางไว้ สภาวะสังคมของคนมารจึงมีความทุกข์มาก