พวกเขากล่าวว่าโลกนี้ไม่จริง ไม่มีรากฐาน ไม่มีพระผู้เป็นเจ้าควบคุม และกล่าวว่ามันผลิตมาจากความต้องการทางเพศ โดยไม่มีสาเหตุอื่นนอกจากราคะ

ข้อสรุปของมารที่ว่าโลกเป็นสิ่งหลอกลวง ไม่มีเหตุและผล ไม่มีผู้ควบคุม ไม่มีจุดมุ่งหมาย ทุกสิ่งทุกอย่างไม่จริง พวกเขากล่าวว่า ปรากฏการณ์ทางจักรวาลนี้เกิดขึ้นมาจากความบังเอิญของการกระทำ และปฏิกิริยาทางวัตถุ โดยไม่คิดว่าองค์ภควานฺทรงสร้างโลกเพื่อจุดมุ่งหมายบางประการ พวกนี้มีทฤษฎีของตนเองว่า โลกนี้เกิดขึ้นด้วยตัวมันเอง และไม่มีเหตุผลที่จะเชื่อว่ามีองค์ภควานฺอยู่เบื้องหลัง สำหรับพวกมาร ไม่มีข้อแตกต่างระหว่างวิญญาณ และวัตถุ และไม่ยอมรับดวงวิญญาณสูงสุด ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเพียงวัตถุเท่านั้น จักรวาลทั้งหมดเข้าใจว่าเป็นอวิชชามหึมาก้อนหนึ่ง ตามแนวคิดของพวกนี้ทุกสิ่งทุกอย่างว่างเปล่า ปรากฏการณ์อะไรก็แล้วแต่ที่มีอยู่ก็เนื่องมาจากอวิชชาในการสำเหนียกของตนเอง เพราะเชื่ออย่างจริงจังว่าปรากฏการณ์อันหลากหลายทั้งหมดเป็นการแสดงออกของอวิชชา เหมือนกับในความฝัน เราอาจสร้างหลายสิ่งหลายอย่างขึ้นมา ซึ่งความจริงมันไม่ได้มี ดังนั้น เมื่อตื่นขึ้นเราจะเห็นว่าทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเพียงความฝัน แต่อันที่จริงถึงแม้ว่าพวกมารกล่าวว่าชีวิตคือความฝัน แต่ก็มีความชำนาญมากในการรื่นรมย์อยู่กับความฝันนี้ ดังนั้น แทนที่จะได้รับความรู้กลับพัวพันมากยิ่งขึ้นในดินแดนแห่งความฝัน และสรุปว่าทารกเป็นเพียงผลแห่งเพศสัมพันธ์ระหว่างชายและหญิง โลกนี้เกิดขึ้นมาโดยปราศจากดวงวิญญาณ มันเป็นเพียงการรวมตัวกันของวัตถุ ที่ผลิตสิ่งที่มีชีวิตโดยไม่ต้องมีคำถามว่าจะมีดวงวิญญาณหรือไม่ เหมือนกับที่หลายชีวิตออกมาจากเหงื่อ และออกมาจากซากศพโดยไม่มีสาเหตุ สิ่งมีชีวิตทั้งหมดก็ออกมาจากการรวมตัวกันทางวัตถุของปรากฏการณ์แห่งจักรวาล ฉะนั้น ธรรมชาติวัตถุเป็นต้นเหตุของปรากฏการณ์นี้ และไม่มีสาเหตุอื่น พวกเขาไม่เชื่อในคำดำรัสขององค์กฺฤษฺณใน ภควัท-คีตา ว่า มยาธฺยกฺเษณ ปฺรกฺฤติห์ สูยเต ส-จราจรมฺ “ภายใต้การกำกับของข้า โลกวัตถุทั้งหมดจึงเคลื่อนไหว” อีกนัยหนึ่ง ในหมู่มารจะไม่มีความรู้สมบูรณ์แห่งการสร้างโลก มารทุกตนจะมีทฤษฏีบางอย่างโดยเฉพาะของตนเอง ตามความคิดของพวกนี้ การตีความหมายของพระคัมภีร์หนึ่งก็ดีเท่าๆ กับพระคัมภีร์เล่มอื่นๆ เพราะว่าพวกเขาไม่เชื่อในความเข้าใจมาตรฐานแห่งคำสั่งสอนของพระคัมภีร์